استان زنجان یکی از استان های شمال غربی کشور ایران می باشد و مرکز آن شهر زنجان است. وسعت استان برابر ۲۲,۱۶۴ کیلومتر مربع و 3.14 درصد از مساحت کل کشور را شامل می شود. جمعیت استان بر اساس آخرین آمار ۹۶۴,601 نفر و معادل 1.5 درصد کل کشور است. استان زنجان به دلیل محدودیت قانونی توسعه ظرفیت های تولیدی در تهران و مرکز کشور و برخورداری از شبکه های زیر بنایی قوی (زمین-منابع آب-خاک- شبکه های مواصلاتی- موقعیت راهبردی در منطقه شمال غرب - عبور خطوط انرژی - سرمایه گذاری کلان ملی و....) از پتانسیل قابل ملاحظه ای در جذب سرمایه گذاری بخش صنعت برخوردار است.
تاریخچه
قدمت استان زنجان مربوط به اواخر هزاره دوم قبل از میلاد است. مرکز این استان کهنسال در قبل از اسلام زنگان یا زندیگان و به معنای منسوب به کتاب زند نام داشته است که پس از استیلای اعراب بنا به ضرورت تلفظ معرب به زنجان تغییر یافته است. این استان از قدیم به سبب قرار گرفتن در حاشیه جاده ابریشم و راه تجاری مسیر هند و چین به اروپا دارای اهمیت خاصی بوده است. بنای عظیم گنبد سلطانیه که بعد از کلیسای سانتا ماریا دلفیروی فلورانس و ایاصوفیه در ترکیه عظیم ترین گنبد تاریخی جهان بشمار می آید در این استان قرار دارد. همچنین معبد داش کسن باقی مانده از زمان سلسله ساسانیان نیز از آثار تاریخی این استان است. نام استان زنجان برگرفته از مرکز استان یعنی شهر زنجان است. در مورد وجه تسمیه شهر زنجان تاکنون نظرات گوناگونی ازسوی پژوهشگران و نویسندگان ارایه شده است. قدیمی ترین نامی که به این منطقه اطلاق شده است زندیگان به معنای اهل کتاب زند (معروف ترین کتاب آیین زردشتی ساسانی) و گان از پساوند اهل باستان است که در دوره ساسانیان بر این منطقه گذاشته شده است. گفته می شود بنای شهر زنجان در زمان اردشیر بابکان ساخته شده و در آن زمان نام شهین یعنی منسوب به شاه به آن اطلاق می شده است. از اواخر دوره قاجاریه به علت استقرارایل خمسه فارس نام خمسه نیز بر آن نهاده شد. یافته های تاریخی و کاوش های باستان شناسی که در نواحی مختلف استان زنجان انجام گرفته گواهی بر قدمت تاریخی و دیرینگی آن است و آثار کشف شده در این محدوده استقرارهای انسانی از دوران پیش از تاریخ تا دوران اسلامی را در این منطقه ثابت می کند. یافته هایی که از غار تاریخی گلیجک در۳۷ کیلومتری جنوب باختری شهر زنجان و در محدوده شهرستان ماه نشان به دست آمده حدود سی هزار سال قدمت دارند و گواهی بر قدمت تاریخی منطقه زنجان در دوران پیش از تاریخ تا دوران آغاز ادبیات است. در منطقه ایجرود واقع در جنوب باختری شهرستان زنجان آثاری از دوران آغاز ادبیات به دست آمده است. زیستگاه های انسانی منطقه ایجرود در هزاره سوم و دوم پیش ازمیلاد در هشت کانون باستانی و تداوم حیات آن ها تا هزاره اول قبل از میلاد حکایت از شکوفایی و تداوم تمدن فلات مرکزی ایران در این ناحیه دارد. استناد به متون تاریخی نمایان گر آن است که در اواخر هزاره دوم پیش از میلاد و در اثر فشارهای ناشی از کمبود منابع اقتصادی و کشاورزی و بروز جنگ های منطقه ای اقوامی از منطقه ماوراء النهر و حوزه دریاچه آرال به طرف باختر حرکت کردند. گفته می شود که تیره ای از این اقوام از طریق جنوب دریای خزر و به احتمال زیاد از دره سفید رود و از منتهی الیه شمال خاوری مرز طبیعی زنجان به این منطقه وارد شده اند البته گفته می شود که مهاجمان برای ورود به فلات ایران از چند راه استفاده نموده اند. برخی دانشمندان معتقدند که گروهی از اقوام یاد شده از طریق جنوب خاوری دریای خزر و پس از عبور از رود اترک و گروه دیگر پس از عبور از کنار دریاچه ارومیه وارد فلات ایران شده اند. گفته می شود استقرار مهاجران در منطقه زنجان با آرامش صورت گرفته که شاید تعداد اندک بومیان منطقه دلیل اصلی این امر بوده باشد.
جغرافیای سیاسی
مساحت استان زنجان در حدود 22,164 کیلومتر مربع بوده که 1.34 درصد از مساحت کل کشور را در بر می گیرد. استان زنجان در قسمت مرکزی و شمال غربی کشور، در 35 درجه و 25 دقیقه تا 37 درجه و 15 دقیقه عرض شمالی و 47درجه و 1 دقیقه تا 49 درجه و 52 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ واقع شده است. این استان با هفت استان دیگر هم مرز می باشد، به طوریکه از شمال به شهرستان خلخال از استان اردبیل ،و شهرستان رودبار از استان گیلان ، از شمال شرقی و شرق به شهرستان های تاکستان و بوئین زهرا و قزوین از استان قزوین ، از جنوب به شهرستان همدان از استان همدان ،از جنوب غربی به شهرستان بیجار از استان کردستان و از مغرب به شهرستان تکاب از استان آذربایجان غربی و از شمال غرب به شهرستان های میانه و هشترود از استان آذربایجان شرقی محدود است.
شهرستان های استان عبارتند از: ابهر، ایجرود، خدابنده، خرمدره، زنجان، طارم، ماه نشان.
جغرافیای طبیعی
استان زنجان از دو منطقه کوهستانی و جلگه ای تشکیل یافته است. مناطق کوهستانی این استان اغلب دارای قله های مرتفع هستند و در نواحی شمالی شهرستان زنجان, بخش های مرکزی، طارم علیا، طارم سفلی، ماه نشان، ایلات قاقازان و در غرب و جنوب غربی آن، شهرستان خدابنده (قشلاقات افشار) قرار گرفته اند. سایر نقاط استان را مناطق جلگه ای یا دشت های آن در بر می گیرند. رودهای مهم در این استان قزلاوزن، زنجانرود، ابهر رود (رود کبیر) است. بلندترین نقطه استان در ارتفاعات تخت سلیمان (بیش از ۳۰۰۰ متر) و کمترین در قزلاوزن در گیلوان (بیش از ۳۰۰ متر) می باشد. تنوع آب و هوایی استان زنجان سبب شده که این منطقه چهار فصل بوده و ظرفیت های بالایی در زمینه گردشگری طبیعی داشته باشد. به سبب شرایط خاص آب و هوایی، منطقه طارم استان زنجان را هندوستان ایران می دانند. چشمه های آب معدنی، رودخانه های متعدد دایمی و فصلی، جنگل ها و آبشارهای زیبای داخل جنگل ها، روستاهای ییلاقی و زیبایی که در دره های ارتفاعات طارم واقع شده اند، این منطقه را به پر جاذبه ترین ناحیه طبیعی استان زنجان تبدیل کرده است. تنوع آب وهوایی این منطقه موجب ایجاد گونه های متفاوتی از زندگی جانوری شده است. وجود گونه های متفاوتی از حیوانات وحشی و پرندگان مهاجر و جانوران آبزی گردشگران بسیاری را در مواقعی که شکار مجاز است به این منطقه جذب می کند. رودخانه های قزل اوزن ، زنجان رود ، ابهررود و شاهرود را می توان مهم ترین رودهای دایمی این استان دانست. چشمه های معدنی استان زنجان به دو صورت چشمه های آب گرم معدنی و چشمه های آب سرد معدنی شکل گرفته اند که از نظر جاذبه های گردشگری دارای اهمیت هستند. غارهای متعددی در استان زنجان در دل کوه ها قرار دارند که برخی از آن ها هم چون غار کتله خور از مهم ترین آثار طبیعی این استان به شمار می آیند . غار کتله خور یکی از پدیده های طبیعی بسیار زیبای ایران محسوب میشود که در ۸۰ کیلومتری جنوب خدابنده قرار گرفته است. این غار از سه طبقه تشکیل شده و دارای تونل های فرعی و استلاکتیتها و استلاکمیتها و ستونهای بسیار در گذرگاه های اصلی است و قندیل های مخروطی آویزان از سقفها در اثر داشتن ناخالصی ها رنگهای متنوع به خود گرفته اند و آنها که ترکیبات به همراه نداشته و یا کمتر دارند به صورت بلورهای شیشه ای بسیار شفاف مشاهده میشوند. آب و هوای استان زنجان استان زنجان به لحاظ داشتن تنوع نقاط ارتفاعی از یک سو و از سوی دیگر تاثیرپذیری از چند توده هوایی خزری، مدیترانه ای و صحرای مرکزی، صاحب اقلیم ها و اکوسیستم های متنوعی شده است. به طور کلی اردیبهشت، خرداد و تیرماه بهترین ماه های سفر به استان زنجان هستند. تفاوت آب و هوایی در نواحی مختلف استان زنجان را می توان به خوبی در یک زمان در قسمت های شمالی، مرکزی و جنوبی استان مشاهده کرد.
مردم
برپایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1385 خورشیدی، جمعیت استان زنجان در این سال بالغ بر 964,601 نفر بوده که 1.5 درصد از جمعیت کل ایران را به خود اختصاص داده است و از این نظر 24امین استان از نظر جمعیت در کشور محسوب می شود. ترکی آذربایجانی زبان اکثریت اهالی استان زنجان است . همسایگی و نزدیکی به پایتخت باعث گرایش به زبان فارسی شدهاست. در جهات چهارگانه در شمال استان ترکی مخلوط با گیلکی و در شرق متمایل به فارسی٬ در جنوب غربی کردی و در غرب ترکی آذربایجانی و در جنوب استان نیز با گرایش فارسی و تاتی تکلم میکنند. حمدالله مستوفی در کتاب نزهة القلوب که در حدود سال ۷۴۰ هجری قمری نوشته شده مردم زنجان را سنی مذهب معرفی می کند. اما در دوران صفویه با حمایت صفویان از مذهب شیعه به تدریج مذهب تشیع رواج یافته است.
راه های دسترسی:
مسیر هوایی :
مسیرهای پروازی مستقیم:
مسیر زمینی :
مسیر ریلی:
مسیر آبی: ----------------------------------
جاذبه های گردشگری استان:
جاذبه های طبیعی
جاذبه های تاریخی فرهنگی
غار گلجیک و غار خرمنه سر، مجموعه رختشویخانه، مقبره قیدار نبی در شهرستان خدابنده، آرامگاه احمد زهرنوش و امامزاده زیدالکبیر در ابهر، عمارت چلاپی اقلی (خدابنده)، غارهای داش کسن (ابهر)، آرامگاه ملا حسن کاشی، آرامگاه قیدرنبی (ابهر)، گنبد سطانیه (ابهر)، بازار زنجان، امامزاده اسماعیل (ابهر)، امامزاده سید ابراهیم (زنجان)، امامزاده زید الکبیر (ابهر)، مسجد جامع زنجان (زنجان)، رودخانه قزل اوزن (زنجان)، موزه مردم شناختی زنجان (زنجان)
لطفا در صورت داشتن هر گونه سوال در خصوص درج آگهی با شماره تلفن 09126905440 تماس بگیرید. ( 8 صبح الی 8 شب) کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت به شرکت گردشگری اولدوز گشت شرق متعلق می باشد.