جغرافیا و اقلیم

آب و هوای سمنان خشک و معتدل می باشد. آب و هوای این شهر در تابستان گرم و در زمستان نسبتاً سرد می باشد. بارندگی های این شهر در فصول سرد سال صورت می‌گیرد و میزان متوسط بارندگی سالانه آن ۱۴۰ میلیمتر می باشد. متوسط درجه حرارت سالانه ۷.۱۷ درجه سانتیگراد است و این در حالی است که حداکثر مطلق حرارت ۵.۴۴ درجه سانتیگراد و حداقل مطلق ۴.۶- درجه سانتیگراد گزارش شده است. همچنین متوسط تعداد روزهای یخبندان در طول سال در حدود ۴۸ روز می باشد.

فاصله این شهر تا تهران ۲۱۶ کیلومتر است و به راه آهن سراسری تهران - مشهد، متصل می باشد.

تاریخچه

برخی بر این باورند که سمنان در اصل «سکنان» منسوب به طوایف سَکَه ها می باشد و الف و نون آن نشانه نسبت و مکان است که در واژه های گیلان و غیره مشاهده می‌شود.
روایت دیگر حاکی از این است که نام قدیم سمنان در زبان محلی «سه مه نان» بوده و منظور ساکنان آن این بوده است که محصولات کشاورزی این منطقه نان و آذوقه اهالی را بیش از سه ماه تأمین نمی کند. بعدها به مرور زمان «سه مه نان» به سمنان تغییر یافته است. به هر حال آن چنان که از منابع و کتب تاریخی استنباط می‌شود سمنان یکی از مناطق کهن و قدیمی ایران است که در درازای تاریخ فراز و نشیب های زیادی را پشت سر گذاشته است.

مردم

جمعیت شهر سمنان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بالغ بر ۱۲۶٬۷۸۰ نفر بوده است.
مردم سمنان به زبان سمنانی سخن می گویند. زبان سمنانی به علت ویژگی خاص خود مورد توجه دانشمندان و ایران شناسان بسیار قرار گرفته است. این زبان از زبان های ایرانی شاخه شمال غربی است.
نکته قابل ذکر اینکه اگرچه زبان سمنانی هنوز هم توسط مردم سمنان تکلم می‌شود، اما نسل جدید سمنانی ها با وجود فهمیدن آن به این زبان باستانی سخن نمی گویند.

جاذبه ها

محله های قدیمی : اسفنجان (اسپنژان)، لتیبار، شاهجو، ناسار، زاوغان، کوشمغان و کدیور.
مسجد جامع سمنان، منار سلجوقی مسجد جامع، مسجد امام سمنان(مسجد شاه یا سلطانی)، آرامگاه شیخ علاءالدوله سمنانی، گرمابه پهنه سمنان، دروازه ارگ سمنان، بازار سمنان، بازار شیخ علاءالدوله، قلعه های سارو، قلعه پاچنار، برج چهل دختران، قلعه کوشمغان، دژ چرمینه، قلعه کهن دژ،قلعه زاوغان، آرامگاه پیر نجم الدین،
کاروانسرای سنگی آهوان، کاروانسراهای شاه عباسی

صنایع دستی

کرباس پارچه‌های پشمی، چادر شب های پشمی و ابریشمی و پلاس نمد و قالی بافی.