سنندج دومین شهر بزرگ کرد نشین ایران و مرکز استان کردستان در غرب ایران است. نام سنندج دگرگون شده سنهدژ است و زبان مردم، کردی سورانی اردلانی است. سنندج در ارتفاع ۱۴۵۰ تا ۱۵۳۸ متری از سطح دریا و در منطقهٔ کوهستانی زاگرس واقع شده و آب و هوای سرد و نیمه خشک دارد. این شهر از سمت غرب به کوه آبیدر، از سمت شمال به کوه شیخ معروف، از سمت جنوب به کوه سراج الدین، محدود شده است و در منطقه ای به وسعت ۶/۳۶۸۸ هکتار گسترده شده است. جمعیت این شهر بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۱۱٬۴۴۶ نفر است.
گفتنی است سنندج به لحاظ موقعیت جغرافیایی و فعالیتهای شهرسازی عصر صفوی و قاجار، از بافت شهری سنتی با ارزشی برخوردار است که بناهای مسکونی و عامالمنفعه متعددی مانند حمام، مساجد و بازار در آن باقی مانده است.و دارای محدودهٔ بافت تاریخی فرهنگی با وسعتی معادل ۱۱۲ هکتار است. گفته می شود قلعه سنه دژ (سنندج) را سلیمان خان اردلان والی کردستان در زمان شاه صفی (هزار و سی و هشت - هزار و پنجاه و دو هـ .ق.) آباد ساخت و کلمه غم ها را که به حساب ابجد هزار و چهل و شش میشود ماده تاریخ آن قرار داد. هیچیک از جغرافی نویسان اسلامی، این شهر را به این اسم در آثار خود ذکر نکرده اند. در گذشته به جای شهر سنندج فعلی شهری به نام سیر وجود داشت که این کلمه در فارسی به معنای سی سر است. مجاور سی سر، محلی بود به نام صدخانیه (صدخانه) که احتمالاً به مرور زمان این نام به سنه تغییر یافته است. سنندج مدت چهار قرن تحت حکومت حکام موروثی خاندان اردلان بود که نسبت خود را به ساسانیان می رسانیدند. در جنگ های دولت های ایران و عثمانی در دوره صفویه، این خاندان گاه جانب ایران را می گرفتند و زمانی از عثمانی طرفداری می کردند. کریم خان زند در سال هزار و صد و چهل و شش هـ .ق. سنندج را ویران کرد و پس از یک دوره هرج و مرج، خسروخان اردلان در سنندج مستقر شد. آغامحمدخان قاجار به پاس خدمات وی سنقر را نیز ضمیمه قلمرو حکومتی او کرد.
از سال هزار و دویست و چهارده تا هزار و دویست و چهل هـ .ق. امان الله خان پسر خسروخان در سنندج حکومت کرد که در این مدت اصلاحات زیادی برای آبادانی و عمران شهر سنندج به عمل آمد. در حکومت رضاقلی خان اردلان بین اعضای این خاندان اختلافاتی به وجود آمد و پس از یک سلسله کشمکش ها، سرانجام امان الله خان برادر رضاقلی خان به حکومت رسید و در حقیقت این شخص آخرین والی موروثی سنندج بود که از ســــال هزار و دویست و شصت و پنج تا هزار و دویست و هشتاد و چهار هـ .ق. حکومت کرد. در سال هزار و دویست و هشتاد و چهار هـ .ق. دولت مرکزی، حاجمیرزا معتمدالدوله عموی ناصرالدین شاه را به حکومت کردستان منصوب کرد که تا سال هزار و دویست و نود و یک هـ .ق. در آنجا حکمرانی می کرد. در حال حاضر سنندج مرکز استان است و یکی از شهرهای زیبای استان کردستان و غرب کشور به حساب می آید.
صنایع دستی
سنندج یکی از مراکز مهم قالیبافی ایران است که قالیهای آن به صورت بسیار ظریف و تکپود با گره متقارن بافته میشود فرشهای سنندج دارای زیبایی و استحکام خاصی هستند.سنندج مرکز قالیبافی استان کردستان به شمار میآید و از قالیهای قدیمی این شهرستان انواع بته جقهها را می توان نام برد مانند بته جقه چارکی، جقه دو گره ای، جقه توپی و نقشهای دیگری بنام گل میرزا علی، گل و بلبل و غیره. امروزه به علت نبودن رنگهای طبیعی بافت انها مشکل است نقشههای فعلی قالی بافی در سنندج سه ترنج، کلاه فرنگی و ماهی در هم را شامل می شود. قالیبافی و پیشرفت آن در سنندج را تا حد زیادی باید مرهون خوانینی بود که در سدههای قبل در آنجا حکومت می کرده اند و از این هنر و سایر هنرها حمایت می کرده اند.
مراکز دیدنی و تاریخی
امامزاده پیر عمر، امامزاده پیر محمد، امامزاده عبدالله، مسجد هاجره خاتون، دریاچه پشت سد قشلاق، دشت دهگلان، جنگل های سنندج، روستای نگِل، روستای صلوات آباد، کوه کوچسار، کوه شیخ معروف، کوه مسجد میرزا، کوه ملا کاووف کوه هوار برزه، کوه چرخ لان، کوه سراج الدین، پل قشلاق، پل شیخ، قلعه پلنگان، قلعه حسن آباد عمارت سالار سعید، عمارت مشیر، خانه آصف وزیری، عمارت وکیل الملک، عمارت امجد الاشراف
لطفا در صورت داشتن هر گونه سوال در خصوص درج آگهی با شماره تلفن 09126905440 تماس بگیرید. ( 8 صبح الی 8 شب) کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت به شرکت گردشگری اولدوز گشت شرق متعلق می باشد.
.GIF)
.gif){kind=small}
.GIF)
.GIF)
